Thomas Enger, Księga szubienic (Galgens bok)

Lektura na jesienną słotę

Gry weekendowa pogoda sprzyja (czyli coraz częściej), jest odpowiednio ciemno, zimno i ponuro, człowiek z przyjemnością sięga po kryminały. Zwłaszcza te wydane przez Wydawnictwo Smak słowa – ja uwielbiam, a serię Horsta pracowicie zbieram. Tym razem padło na kolegę po fachu, Thomasa Engera, a Ksiega Szubienic należy do literatury jednodniowej mimo swoich 400 stron.

Kryminał do odgadnięcia

Chociaż Horst i Enger współpracują przy serii o Alexie Blixie i Emmie Ramm, która ma już pięć tomów, to obaj panowie znajdują czas na pisanie własnych kryminałów. Księga szubienic ukazała się w ubiegłym roku (2024), ale dopiero niedawno wpadła w moje ręce. To pierwsza książka tego pisarza wydana przez wydawnictwo Smak słowa nie w duecie z Hostem, poprzednie jego samodzielne publikacje ukazywały się w Wydawnictwie Czarne (z wyjątkowo niegustownymi okładkami). Chociaż fabuła obejmuje trzy wątki, nie było się trudno w niej połapać – mało tego, udało mi się odgadnąć, kto był zabójcą, co w sumie dość rzadko mi się zdarza.

Zarys fabuły

Eva Kranz przeżywa zamach na swoje życie i budzi się w szpitalu ciężko ranna. W jej mieszkaniu znaleziono zwłoki mężczyzny i przerażoną 8-latkę, sąsiadkę z wyższego piętra. Eva usiłuje się czegoś dowiedzieć o swoim ojcu, Peterze Kranzu, i to właśnie te próby ściągają na nią niebezpieczeństwo. Mężczyzna zadarł z niewłaściwymi ludźmi, a może bardziej zaufał niewłaściwym ludziom, nie zdając sobie sprawy z ich zasięgów i posiadanej władzy. Przy okazji wszedł w posiadanie wyjątkowo niewygodnych informacji które mogą zronić możnym tego świata wiele szkody. By nie narażać swojej rodziny na niebezpieczeństwo musiał zniknąć. Potężni ludzie to tuzy biznesu, lokalni biznesmeni i potentaci na rynku nieruchomości. Każdy ma jednak swoje słabości, które można potem wykorzystać przeciwko niemu.

Synem takiej potężnej kobiety jest Chris, który od dzieciństwa ma psychopatyczne skłonności. Chłopca nie poruszył widok powieszonego ojca ani tragiczna śmierć siostry, tak jak nie rusza go alkoholizm matki (ani jej kazirodcze skłonności, co już Enger mógł sobie podarować). Mężczyzna stanie się narzędziem w jej rękach i mam przeczucie, że spotkamy go w kolejnych tomach.

Śledztwo prowadzi dzielna policjantka Hedda Fisk, której powierzona sprawa pokrzyżuje urlopowe plany z przyjaciółkami. Osobne śledztwo prowadzi dziennikarz Tom Rustad, i wspólnymi siłami śledczej i mężczyźnie udaje się ustalić, co takiego zobaczył na balu sylwestrowym Peter Kranz, co tak mogło zaszkodzić establishmentowi. Dodatkowo, Fisk jest lesbijką, romansującą z zamężną koleżanką z pracy. Ten wątek pozostał niepogłębiony i wydaje mi się wciśnięty nieco na siłę. Chyba niepotrzebnie, chociaż nie wiem, co zamierza Autor z nim zrobi w przyszłości.

Przystępność fabuły i rozwiązania zagadki

Chociaż akcja toczy się w dużej rozpiętości czasowej – 1984 do 2021 roku – to można swobodnie podążać za jej biegiem. Również mnogość postaci – choćby dobrze nakreślona postać 15-letniej Turczynki Melek, która po odegraniu swojej roli znika z powieści – nie przeszkadza w odbiorze. Rozdziały są krótkie, fabuła wciągająca, tropy zaczynają konsekwentnie prowadzić w jednym kierunku. To ciekawa rozrywka na poziomie, choć zaskakuje może trochę, czemu tak doświadczony morderca okazuje się być kilkukrotnie nieskuteczny. Trochę też rozczarował mnie brak nie-rozrywkowych, ważnych tematów, które często twórcy kryminałów wplatają w fabułę, by nadać jej inny ciężar gatunkowy. Tutaj mamy może wgląd w psychikę psychopaty, ale niepogłębiony i pozostawiony na poziomie lekkiej sensacji. Może trochę szkoda niewykorzystanego potencjału, niemniej jednak – warto. Przyjemny, aktywny odpoczynek dla umysłu na jesienną słotę.

Moja ocena: 7/10.

Thomas Enger, Księga szubienic
Wydawnictwo Smak słowa, Sopot 2024
Tłumaczenie: Milena Skoczko-Nakielska
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-67709-17-0

**********************************************************************************

Reading for a Rainy Autumn

The weekend weather is favorable, it's appropriately dark, cold, and gloomy, and one enjoys reading crime novels (and for the next few months it will only get better!). Especially those published by the publishing house Smak słowa– I love them, and I'm diligently collecting the Horst series. This time, I chose his colleague, Thomas Enger, and The Book of the Gallows. It proves to be a one-day read, despite its 400 pages.

A Crime Story You Can Guess

Although Horst and Enger are collaborating on the Alex Blix and Emma Ramm series, which already has five volumes, both gentlemen find time to write their own crime novels. The Book of the Gallows was published last year (2024), but I only recently got my hands on it. This is the author's first book published by Smak słowa, not in partnership with Host; his previous solo works were published by Wydawnictwo Czarne (with exceptionally tasteless covers). Although the plot encompasses three storylines, it wasn't difficult to follow – what's more, I managed to guess who the killer was, which is quite rare for me.

Plot Summary

Eva Kranz survives an assassination attempt and wakes up in the hospital, seriously injured. A man's body and a terrified 8-year-old girl, her upstairs neighbor, are found in her apartment. Eva tries to learn something about her father, Peter Kranz, and those attempts put her in danger. Her dad has crossed paths with the wrong people, or better to say trusted the wrong people, unaware of their reachness and the power they wield. In the process, he has acquired extremely inconvenient information that could do great harm to the powerful. To avoid endangering his family, he had to disappear. Powerful people include business tycoons, local businessmen, and real estate tycoons. However, each has their own weaknesses that can later be used against them.

The son of such a powerful woman is Chris, who had psychopathic tendencies since early childhood. The boy is unmoved by the sight of his father's suicidal death by hanging or the tragic demise of his sister, just as he is unmoved by his mother's alcoholism (or her incestuous tendencies, which seem a little bit excessive). The man will become a tool in her hands, and I have a feeling we'll meet him in subsequent volumes.

The investigation is led by brave policewoman Hedda Fisk, and this case will disrupt her vacation plans with her friends. Journalist Tom Rustad is conducting a separate investigation, and together, she and the man manage to determine what Peter Kranz saw at the New Year's Eve ball that could have caused so much harm for the establishment. Furthermore, Fisk is a lesbian, having an affair with a married coworker. This subplot remains unexplored and seems a bit forced. I don't know what the author intends to do with this plot thread in the future.

Accessibility of the Plot and Mystery Solving

Although the action takes place over a wide time span – from 1984 to 2021 – you can easily follow its progression. The multitude of characters – for example, the well-developed 15-year-old Turkish girl Melek, who disappears from the novel after playing her part – doesn't hinder the reading experience. The chapters are short, the plot is engaging, and the clues start to lead consistently in one direction. It's an interesting and enjoyable read, though it's perhaps a bit surprising why such an experienced killer proves ineffective several times. I was also somewhat disappointed by the lack of non-entertaining, important themes, which crime fiction writers often weave into the plot to give it a different weight. Here, we may get a glimpse into the psyche of a psychopath, but it's not in-depth and remains at the level of sensation. It's perhaps a shame on the wasted potential, but it's still worth it. A pleasant, active mental rest for the autumn rain.

My rating: 7/10.

Author: Thomas Enger
Title: The Book of the Gallows
Publishing House: Smak Słowa, Sopot 2024
Translation: Milena Skoczko-Nakielska
Number of pages: 400
ISBN: 978-83-67709-17-0

  

Jorn Lier Horst, Thomas Enger, Ofiary (Offer)

Piąty tom serii o Emmie Ramm i Alexie Blixie

Piąty już tom z serii o Alexandrze Blixie i Emmie Ramm ukazał się nakładem wydawnictwa Smak Słowa w ubiegłym roku (2024). Stał sobie teraz niewinnie na półce w bibliotece, ja pobieżne sprawdziłam, czy już go przypadkiem nie czytałam, i tak trafił w moje ręce. Jako że długie chłodne wieczory i odpowiedni zapas herbaty sprzyjają kryminałom (czy też jak pisze wydawca na tyle okładki, thrillerom), rozprawienie się z najnowszym tomem w serii nie zabrało mi dużo czasu.

Zarys fabuły

Alexander Blix nie wrócił do pracy w policji po śmierci swojej córki i własnym pobycie w więzieniu. Dochodzi do siebie podczas sesji z psychologiem i adoptuje teriera Terry’ego. Emma Ramm także nie wróciła do pracy jako dziennikarka. Kobieta z niepokojem obserwuje, jak były śledczy wycofuje się z życia i coraz bardziej zamyka we własnym, smutnym świecie. Jednak do Blixa trafia informacja, że znaleziono zwłoki kobiety, której szukał kilka lat wcześniej, jeszcze podczas czynnej służby. Co więcej, morderca ponownie się z nim kontaktuje, chcąc naprowadzić go na swój ślad. Chociaż Alexander zawiadamia kolegów, Ci wydają się traktować jego doniesienia z pewną rezerwą, traktując go jako znudzonego samotnością celebrytę. Do Emmy z kolei zgłasza się nastolatka, Carmen Prytz, której ojczym, Oliver Krogh, jest podejrzewany o zamordowanie swojej pracownicy, Marii Normann. Chociaż początkowo może się wydawać, że to jedna i ta sama sprawa, szybko oba dochodzenia toczą się osobnymi torami.

Przeszłość Blixa

Ofiary wydawały mi się znacznie spokojniejsze niż poprzednie tomy serii. Autorzy przenieśli środek ciężkości z sensacyjnej akcji na dwa ważne tematy – walkę z depresją (Blix) i trudne dzieciństwo (również Blix). Relacje na linii rodzic – dziecko stanowią oś fabularną skandynawskiego thrillera, a niezaspokojona potrzeba akceptacji i rodzicielskiej miłości staje się motorem wielu działań w powieści. Chociaż autorzy dobitnie pokazują, że można działać dla dobra społeczeństwa nawet mając za sobą bardzo trudne, patologiczne wręcz doświadczenia z dzieciństwa, to pokazują też, do czego jest zdolny skrzywdzony za dzieciaka dorosły. W końcu dowiadujemy się nieco więcej o przeszłości Blixa – jego cierpiącej na zastępczy zespół Münschhausena, a potem na nowotwór matce Elinor, i surowym, nieobecnym, niewspierającym ojcu, Gjermundzie. Przyszły policjant miał dość ekstremalne dzieciństwo. Morderca upatruje w Alexandrze bratniej duszy sądząc, że trudne doświadczenia z młodości ich łączą. Tylko do pewnego stopnia.

Nowe początki

Akcja thrillera toczy się wartko i czekają nas dwa zaskakujące zwroty akcji w obu toczących się śledztwach. Co prawda autorzy nie dają nam szans rozwiązać sprawy Carmen i jej ojczyma, co robi sama Emma z podejrzanymi (co wydaje się mało prawdopodobne), to jednak delikatnie sugerują sprawcę drugiego wątku. Jednak akcja nie przyćmiewa rozliczeń Blixa z przeszłością, ani początków jego nowego związku i rodzącej się wraz z nim nadziei i radości życia. Szczęśliwie były policjant zdaje się wracać do formy i ta książka stanowi zamknięcie pewnego rozdziału i początek nowego – zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Przyznam, że ten tom podobał mi się bardzo ze swoją nieco wyciszoną sensacyjną fabułą i mocnym skupieniu na aspektach psychologicznych. Tytułowe ofiary można czytać wąsko – jako mordowane kobiety, ale również szerzej – wszystkie dzieci niezadbane odpowiednio przez rodziców. Komu zależy na lepszym poznaniu Blixa – niech biegnie do księgarni lub biblioteki. Warto!

PS. W Norwegii ukazał się już szósty tom z serii o Blixie i Ramm, Wyrzutek (Utskudd). Czekam z niecierpliwością na tłumaczenie! (https://www.salomonssonagency.se/jorn-lier-horst-thomas-enger/)

Moja ocena: 8/10

Jørn Lier Horst, Thomas Enger, Ofiary
Wydawnictwo Smak słowa, Sopot 2025
Tłumaczenie: Milena Skoczko-Nakielska
Liczba stron: 416
ISBN: 978-83-67709-15-6

********************************************************************************

The fifth volume in the series about Emma Ramm and Alex Blix

The fifth volume in the series about Alexander Blix and Emma Ramm was published by the Polish Publishing House Smak Słowa last year (2024), translated by excellent Milena Skoczko-Nakielska. It was sitting innocently on the library shelf; I quickly checked to see if I'd read it before, and that's how it ended up in my hands. Since long, cool evenings and a good supply of tea are conducive to crime novels (or, as the publisher writes on the back cover, thrillers), it didn't take me long to get through the latest volume in the series.

Plot Summary

Alexander Blix didn't return to police work after the death of his daughter and his own prison sentence. He recovers during sessions with a psychologist and adopts a terrier, Terry. Emma Ramm also didn't return to work as a journalist. The woman watches with concern as the former investigator withdraws from life and increasingly disappears into his own sad world. However, Blix receives news that the body of a woman he was searching for several years earlier, while still on active duty, has been found. Furthermore, the killer contacts him again, hoping to lead him to his trail. Although Alexander notifies his colleagues, they seem to treat his reports with some reserve, viewing him as a celebrity bored with loneliness. Emma, ​​in turn, is approached by a teenager, Carmen Prytz, whose stepfather, Oliver Krogh, is suspected of murdering his employee, Maria Normann. Although it may initially seem like the same case, the two investigations quickly go their separate ways.

Blix's Past

Victim seemed much calmer than the previous installments in the series. The authors shifted the focus from the action-packed thriller to two important themes: Blix's struggle with depression and his difficult childhood. Parent-child relationships form the plot axis of this Scandinavian thriller, and the unmet need for acceptance and parental love becomes the driving force behind many of the novel's events. Although the authors clearly demonstrate that it is possible to work for the good of society even with very difficult, one could say pathological childhood experiences, they also show the potential of an adult who was wronged as a child. Finally, we learn a little more about Blix's past – his mother, Elinor, who suffered from Munshausen syndrome by proxy and later from cancer, and his strict, absent, and unsupportive father, Gjermund. The future policeman had a rather extreme childhood. The murderer sees a kindred spirit in Alexander, believing that their difficult youthful experiences connect them – a false assumption.

New beginnings

The thriller's action unfolds rapidly, and we are in for two surprising twists in both ongoing investigations. While the authors don't give us a chance to solve the case of Carmen and her stepfather, as Emma herself does with the suspects (which seems unlikely), they do subtly suggest the perpetrator of the second thread. However, the action doesn't overshadow Blix's coming to terms with the past, nor the beginnings of his new relationship and the hope and joy of life that come with it. Fortunately, the former policeman seems to be getting back on track, and this book marks the end of a chapter and the beginning of a new one – both in his personal and professional life. I admit that I really enjoyed this volume, with its somewhat muted thriller plot and strong focus on psychological aspects. The titular victims can be read narrowly – as murdered women, but also more broadly – ​​as all children not properly cared for by their parents. Anyone interested in getting to know Blix better should run to the bookstore or library. It's worth it!

P.S. The sixth book in the Blix and Ramm series, Outcast (Utskudd), has already been published in Norway. I can't wait for the translation! (https://www.salomonssonagency.se/jorn-lier-horst-thomas-enger/)

My rating: 8/10

Authors: Jørn Lier Horst, Thomas Enger
Title: Victim
Publishing House: Smak słowa, Sopot 2025
Translation: Milena Skoczko-Nakielska
Number of pages: 416
ISBN: 978-83-67709-15-6

 

Jørn Lier Horst, Thomas Enger, Blizny (Arr)

Rany pozostawiają po sobie blizny

Najnowsza, czwarta część cyklu dwóch poczytnych norweskich autorów jest już dostępna. Choć sięgałam po Blizny z przyjemnością, to jednak jestem trochę rozczarowana. Tym razem czegoś zabrakło.

Dalsze losy Alexandra Blixa i Emmy Ramm

Alexander Blix siedzi w więzieniu, skazany za pomszczenie śmierci swojej córki, Iselin. Wiadomo, że jako byłemu policjantowi nie jest mu łatwo, a współwięźniowie nie ułatwiają mu życia. Odwiedzają go tylko Emma Ramm, dziennikarka śledcza, która zrobiła sobie tymczasową przerwę od pracy i pisze książkę, oraz jego dawny szef, Gard Fosse. Tu jest nieco dziwny element, bo przełożony angażuje Blixa w obserwację obecnego więźnia, który za chwilę wychodzi na wolność, Jarla Inge Ree. Śledczy ma wyciągnąć od niego informacje o Walterze Kroosie, mordercy, który właśnie zbiegł z niemieckiego więzienia i wszystko wskazuje na to, że udaje się do Norwegii. Jarl Inge Ree poznał go jako nastolatka i może cos o nim wiedzieć, zwłaszcza, że mężczyzna zna również jego obecną partnerkę, Samanthę Kasin. Z piękną kobietą wiąże się mroczna historia z czasów jej młodości – jako nastolatka została zgwałcona, a sprawca nie trafił do więzienia. Lokalna plotka obarczała winą ojca Waltera, który zapłacił za te podejrzenia najwyższą cenę. Jak było jednak w rzeczywistości?

Wygodne zbiegi okoliczności

Tym razem parę rzeczy wydawało mi się naciąganych. Więzień Jarl Inge Ree wdaje się w bójki, a nawet niewiele przed swoim wyjściem uderza strażniczkę, a jednak nie ponosi za to żadnych konsekwencji. Osadzony policjant jest angażowany w śledztwo i ma dostęp do dokumentacji z innych toczących się postępowań, swobodny dostęp do telefonu… Oczywiście w rojącym się od policji Osen nikt nie zauważy zniknięcia kręcącej się po kempingu dziennikarki, i oczywiście Blix będzie wtedy na przepustce, by odwiedzić z byłą żoną grób swojej córki. To on musi uratować Emmę z rąk mordercy, za nic mając uczucia swojej żony i przygotowany przez nią posiłek, jak również wyznaczone godziny przepustki. Dzwoniąc z numeru żony wszyscy jego rozmówcy mają pozapisywane numery do Emmy Ramm, czy do jego szefa… Za dużo tu wygodnych zbiegów okoliczności. Nie wiem też, jakie znaczenie miało poważne skręcenie kostki przez Emmę, skoro nie miało niemal żadnego wpływu na jej chodzenie czy bieganie.

Nic nie robiąc, również można zrobić wiele złego

Obaj pisarze dotykają w tym tomie trudnego tematu gwałtu, piętna, które odciska on na ofierze, trwałości i żywości dramatycznych wspomnień. „Rany zostawiają po sobie blizny, których nie sposób się pozbyć. Moje są nadal żywo czerwone i głębokie”, mówi w pewnym momencie Samantha (s. 348). Być może, gdyby sprawca gwałtu poniósł zasłużoną karę, odczucia ofiary byłyby diametralnie inne, nie wspominając już o przypadkowych ofiarach tego przestępstwa. „Nic nie robiąc, również można zrobić wiele złego” – mówi w pewnym momencie Blix i ma całkowitą rację (s. 391).

Chociaż książka Blizny trzymała mnie w napięciu do samego końca, pojawiały się momenty grozy (samotna Emma na opuszczonym kempingu w środku nocy, słysząca skrzypienie desek na tarasie swojego domku), to jednak wydawała mi się napisana trochę niestarannie, wykorzystująca zbiegi okoliczności, które się wcześniej Blixowi nie zdarzały. Nie zniechęci mnie to do dalszych części, oczywiście, bo zakończenie jest iście serialowe i nie da się nie sprawdzić, co będzie dalej, ale do tej książki nie będę chciała wracać.

Moja ocena: 6/10.

Jørn Lier Horst, Thomas Enger, Blizny
Wydawnictwo Smak słowa, Sopot 2023
Tłumaczenie: Milena Skoczko-Nakielska
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-66420-93-9

*******************************************************************************

Wounds leave scars

The latest, fourth part of the series of two widely read Norwegian authors is now available. Although I reached for Scars with pleasure, I am a bit disappointed. This time something was missing.

The further adventures of Alexander Blix and Emma Ramm

Alexander Blix is in prison, convicted of avenging the death of his daughter, Iselin. It is known that as a former policeman it is not easy for him, and his fellow prisoners do not make his life easier. He is visited only by Emma Ramm, an investigative journalist who has taken a temporary break from work and is writing a book, and his former boss, Gard Fosse. There's a bit of an odd element here, as Blix's supervisor engages him in keeping an eye on the current prisoner about to be released, Jarl Inge Ree. The investigator is to get information from him about Walter Kroos, a murderer who has just escaped from a German prison and it seems that he is going to Norway. Jarl Inge Ree met him as a teenager and may know something about him, especially since the man also knows his current partner, Samantha Kasin. The beautiful woman has a dark story from her youth - as a teenager she was raped and the perpetrator did not go to prison. Local gossip blamed Walter's father, who paid the ultimate price for these suspicions. But what was the truth?

Convenient coincidences

A few things seemed far-fetched this time. Prisoner Jarl Inge Ree gets into fights and even assaults a female guard before he leaves, yet suffers no consequences for it. The incarcerated police officer is involved in the investigation and has access to records from other pending investigations and fellow prisoners, free access to a telephone ... Of course, in police-infested Osen, no one will notice the disappearance of a journalist wandering around the campsite, and of course Blix will then be on leave to visit the grave of his daughter with his ex-wife. It's up to him to save Emma from the hands of a murderer, disregarding his wife's feelings and the meal prepared by her, as well as the appointed hours of the pass. When calling from his wife's number, all his callers have the numbers of Emma Ramm or his boss saved... Too many convenient coincidences here. Nor do I know what the significance of Emma's severely sprained ankle was, since it had almost no effect on her walking or even running.

Doing nothing can also do a lot of harm

In this volume, both writers touch on the difficult topic of rape, the stigma it leaves on the victim, the durability and vividness of dramatic memories. “Wounds leave scars that cannot be removed. Mine are still vivid red and deep,” says Samantha at one point (p. 348). Perhaps if the perpetrator of rape had suffered the punishment he deserved, the victim's feelings would be radically different, not to mention the accidental victims of this crime. “By doing nothing, you can also do a lot of harm,” says Blix at one point, and he is absolutely right (p. 391).

Although Scars kept me in suspense until the very end, there were moments of horror (lonely Emma in a deserted campsite in the middle of the night, hearing the creaking of boards on the terrace of her cottage), it seemed to me a bit carelessly written, exploiting coincidences that had never happened before. This will not discourage me from further parts, of course, because the ending is truly movie-like and it is impossible not to check what will happen next, but I will not want to return to this book. By the way, the next volume – Victim – is already published!

 

My rating: 6/10.

 

Authors: Jørn Lier Horst, Thomas Enger
Title: Scars
Publishing House: Smak słowa, Sopot 2023
Translation: Milena Skoczko-Nakielska
Number of pages: 400
ISBN: 978-83-66420-93-9

Thomas Enger, Letarg (Skinndød), Bóle fantomowe (Fantomsmerte), Żądza krwi (Blodtåke)

Nie można być dobrym dziennikarzem i nie lubić kawy

Trzy książki norweskiego pisarza i dziennikarza śledczego Thomasa Engera trafiły w moje ręce przypadkiem i w niewłaściwej kolejności. Najpierw sięgnęłam po Żądzę krwi, trzeci i na razie ostatni na polskim rynku wydawniczym tom pisarza. Może to i dobrze, bo gdybym najpierw wzięła do ręki Letarg albo Bóle fantomowe, to natychmiast bym je odłożyła. Tak paskudnych wydań już dawno nie widziałam, chociaż wydawnictwo Czarne raczej pięknie i oszczędnie wydaje swoje książki. Żądza krwi była na tyle dobra, że dokupiłam dwa poprzednie tomy, a potem trochę żałowałam, że nie zapoznałam się z nimi chronologicznie. Na przekór ohydzie wydawniczej taką kolejność jednak polecam.

Letarg

Po Letargu widać, że to literacki debiut, bo ma parę niedociągnięć. Widać też jednak solidny warsztat dziennikarski, swobodne pióro i starannie skonstruowaną fabulę. Henning Juul, dziennikarz śledczy, wraca do siebie po wypadku i pożarze swojego mieszkania. Mężczyzna odniósł poważne poparzenia, które na zawsze zdeformowały mu twarz, ale odniósł również znacznie poważniejszą stratę, która wyznacza kierunek literackiego cyklu. Jaką? Nie zdradzę. Gdy wraca do pracy po długiej i całkowitej nieobecności, zostaje oddelegowany do sprawy ukamienowanej studentki szkoły filmowej, która zginęła przygotowując scenariusz do filmu. Henningowi udaje się jednak rozwiązać zagadkę i ustalić prawdziwego sprawcę wydarzeń. Jednocześnie książka zawiera dużo zapisanych mądrości mentora Henninga, Jarle Høgsetha, stanowiąc jakby zbiór zasad pomocnych w zostaniu dobrym dziennikarzem śledczym. Ciekawy zabieg.

Bóle fantomowe

Wartością dodaną książek Engera jest to, że za każdym razem mają inny temat wiodący i nie sposób przewidzieć, co wydarzy się w kolejnej odsłonie losów Henninga Juula. W Bólach fantomowych mamy lokalną siłownię Siła i Szacunek, na której działał Tore Pulli, oferując trudnym dzieciakom rozwijający sport. Tore zostaje aresztowany i skazany za zamordowanie kolegi i wspólnika, Vidara Fjella. Mimo, że wszystkie ślady prowadzą do niego, mężczyzna utrzymuje, że jest niewinny. Zza krat kontaktuje się z Juulem i prosi go o pomoc w dowiedzeniu niewinności w zamian za informacje o podpaleniu jego mieszkania. Niestety, zanim transakcja może dojść do skutku, Pulli zostaje otruty, a jego morderca, zmuszony do wstrzyknięcia trucizny szantażem, zamordowany. Juul z narażeniem życia kontynuuje śledztwo i rozwiązuje zagadkę Torego, ale jego prywatne śledztwo opornie idzie naprzód.

Żądza krwi

Książka rozwija się w dwóch kierunkach – z jednej strony mamy zagadkową historię Trine Juul-Osmundsen, siostry dziennikarza śledczego Henninga Juula, a jednocześnie sprawującej urząd minister sprawiedliwości Norwegii. W prasie rozpętuje się nagonka na panią minister, która jest oskarżona o molestowanie seksualne młodego polityka. Z drugiej zaś strony – wątek okrutnie zamordowanej emerytowanej nauczycielki Edny Pedersen, która swego czasu była postrachem całej szkoły.

Jednocześnie Enger rozwija temat toczącego się od dwóch tomów prywatnego śledztwa Henninga Juula w sprawie podpalenia jego mieszkania. Dzięki wątkowi z siostrą dziennikarza możemy się dokładnie przyjrzeć rodzinie mężczyzny, jego uzależnionej od alkoholu i papierosów matce, ambitnej siostrze, byłej żonie. Ten tom był zdecydowanie najlepszy ze wszystkich trzech, ale polecam czytać w odpowiedniej kolejności. Oraz czekać z niecierpliwością na kolejne tomy cyklu, zaplanowanego na 6 części.

Moja ocena: 7/10.

 

Thomas Enger, Letarg
Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012
Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Liczba stron: 367
ISBN: 978-83-7536-342-5

Thomas Enger, Bóle fantomowe
Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012
Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-7536-377-7

Thomas Enger, Żądza krwi
Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2014
Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-7536-576-4

Thomas Enger, Burned (Skinndød), Killed (Fantomsmerte), Cursed (Blodtåke)

You can't be a good journalist and don't like coffee

Three books by the Norwegian writer and investigative journalist Thomas Enger fell into my hands by accident and in the wrong order. First, I reached for Cursed, the third and so far the last volume by the writer on the Polish publishing market. Maybe that's a good thing, because if I had picked up Burned or Killed first, I'd have put them down immediately. I have not seen such nasty editions for a long time, although the Czarne publishing house publishes its books rather beautifully and sparingly. Cursed proven to be so good that I had bought the previous two volumes, and then regretted not having read them chronologically as they were published. Here it matters. In spite of the ugliness of the editions, I recommend this order.

Burned

Reading Burned you can tell that this is a literary debut, because it has a few shortcomings. However, you can also see a solid journalistic workshop, a free flow and a carefully constructed plot. Investigative journalist Henning Juul recovers from an accident and a fire in his apartment. The man suffered severe burns that deformed his face forever, but he also suffered a much more serious loss that marks the direction of the literary cycle. What is it? I will not give spoilers here. When he returns to work after a long and complete absence, he is delegated to the case of a film school student who was killed by throwing stones at her while preparing a screenplay for a film. Henning, however, manages to solve the mystery and establish the true culprit of the events. At the same time, the book contains a lot of the wisdom of Henning's mentor Jarle Høgseth, and is like a set of principles to help you become a good investigative journalist. Interesting and informative thread.

Killed

The added value of Enger's books is that they have a different leading theme each time, and it is impossible to predict what will happen in the next installment of Henning Juul's fate. In Killed we have a local gym called Strength & Respect, which was run by Tore Pulli, offering difficult kids a developing sport. Tore is arrested and convicted of murdering colleague and accomplice Vidar Fjell. Although all clues lead to him, the man claims his innocence. From behind the bars, he contacts Juul and asks him to help prove he is not guilty in exchange for information on who set fire to Juul’s apartment. Unfortunately, before the deal can take place, Pulli is poisoned and his murderer, forced to inject the poison by blackmail, is murdered. Risking his life, Juul continues his investigation and solves Tore's mystery, but his private investigation goes forward very slowly.

Cursed

The book unfolds in two directions - on the one hand, we have the mysterious story of Trine Juul-Osmundsen, the sister of investigative journalist Henning Juul and Norway's minister of justice. She is currently accused of sexual harassment of a young politician. On the other hand - the plot of the cruelly murdered retired teacher Edna Pedersen, who once was the terror of the entire school.

At the same time, Enger develops the topic of Henning Juul's private investigation into the fire in his apartment, which has been going on for two volumes. Thanks to the story with the journalist's sister, we can take a closer look at the man's family, his alcohol and cigarette addicted mother, ambitious sister, his ex-wife. This volume was by far the best of all three, but I recommend reading all of them in the correct order. And wait impatiently for the next volumes of the series, planned for 6 parts.

My rating: 7/10.

 

Author: Thomas Enger
Title: Burned
Publishing House: Czarne, Wołowiec 2012
Translation: Iwona Zimnicka
Number of pages: 367
ISBN: 978-83-7536-342-5

Author: Thomas Enger
Title: Killed
Publishing House: Czarne, Wołowiec 2012
Translation: Iwona Zimnicka
Number of pages: 384
ISBN: 978-83-7536-377-7

Author: Thomas Enger

Title: Cursed
Publishing House: Czarne, Wołowiec 2014
Translation: Iwona Zimnicka
Number of pages: 336
ISBN: 978-83-7536-576-4

 

  

 

 

 

Thomas Enger, Jorn Lier Horst, Zasłona Dymna (Røykteppe)

Lubię słuchać kryminałów jako audiobooków. Ich treść jest na tyle lekka, że nie wymagają wzmożonej, skupionej uwagi, a jednocześnie są na tyle ciekawe, że da się ich słuchac przez kilka godzin. Tak też było z drugą w serii książką pisarskiego duetu Enger-Horst, a mianowicie Zasłoną dymną. Moja miłość do norweskiego pisarza jest powszechnie znana, z twórczością Thomasa Engera będę się musiała dopiero zapoznać.

Jak jednostkowa tragedia może przerodzić się w powszechny dramat

Zasłona dymna zaczyna się w punkcie, w którym kończy się Punkt zero, a więc tuż przed Sylwestrem. Emma Ramm, dziennikarka  internetowa, wędruje na Rådhuskaia w Oslo, by w tłumie dotrwać Nowego Roku. Sylwestrowe odliczanie kojarzy jej się z poprzednią serią morderstw, chce więc uspokoić skołatane nerwy. Niestety, nie udaje jej się to, bo w jedym ze śmietników wybucha bomba, zabijając i raniąc przechodniów. W zamachu ginie chłopak Ramm, który znalazł się w niewłaściwym miesjcu o niewłaściwej porze. Jedną z ofiar poparzonych w zamachu jest też Ruth Christina, matka porwanej przed dziecięcioma laty Patricii Smeplass. Blix zaczyna podejrzewać, że to nie przypadek i udaje mu się rozwiązać starą sprawę, uszczęśliwiając ojca dziewczynki.

Drugi tom pisarskiego duetu był dla mnie dużo ciekawszy i bardziej wciągający niż pierwszy. Wątki sensacyjne zostały przytłumione, nie ma psychopatycznego mordercy, a zwykłe życiowe sprawy czy niepowodzenia, które mogą prowadzić do tragedii. To właśnie ludzki aspekt historii był tu najbardziej pociągający – rozpacz ojca, uzależnienie matki, odnalezione po latach zwłoki dziecka (wstrzącający opis). Historia została poprowadzona wielowątkowo, tak jak śledztwo. Ciekawy był wątek hotelowej sprzątaczki, która pechowo odkryła sekret jednego z gości i wydawałoby się, że udało jej się umknąć... Dodatkowo obaj pisarze ciekawie poruszają wątek zamachów terrorystycznych – własnie w tym kierunku zwraca się główny wątek śledztwa.

Pisarski duet radzi sobie coraz lepiej

Po moich początkowych wątpliwościach co do pisarskiego duetu, drugi tom podobał mi się bardzo. Nie zabrakło moich ulubionych elementów twórczości Horsta, a więc mozolnego i często wiodącego w ślepe zaułki śledztwa, kojarzenia nazwisk i pojawiających się postaci, pewnej dozy dramatyzmu. Fabuła skonstruowana jest sprawnie i wszystkie wątki zgrabnie się łączą. Dodatkowo, cieszę się, że wydarzenia dzieją się w okolicy Nowego Roku – lubię, kiedy rzeczywistość splata się z książką, choc oczywiście mam nadzieję, że początek 2022 nie będzie tak dramatyczny, jak w powieści. Polecam!

 

Moja ocena: 7/10

Thomas Enger, Jørn Lier Horst, Zasłona dymna

Wydawnictwo Smak słowa

Sopot, 2020

Tłumaczenie: Milena Skoczko

Liczba stron: 420

ISBN: 978-83-66420-26-1

Gatunek: kryminał

_____________________________________________________________________________

I like listening to detective stories as audiobooks. Their content is so light that they do not require increased, focused attention, and at the same time they are interesting enough that you can listen to them for several hours. This was also the case with the second book in the series by the writers' duo Enger-Horst, namely Smoke Screen. My love for the Norwegian writer is well known, but I will have to get acquainted with the work of Thomas Enger.

How an individual tragedy can turn into a common drama

Smoke screen starts at the point where Point Zero ends, so just before New Year’s Eve. Emma Ramm, an internet journalist, travels to Rådhuskaia in Oslo to experience the New Year in the crowd. She associates the New Year's Eve countdown with the previous series of murders, so she wants to calm her shattered nerves. Unfortunately, she fails because a bomb explodes in one of the garbage cans, killing and injuring passers-by. Ramm's boyfriend, who is in the wrong place at the wrong time, is killed in this attack. One of the burned victims is also Ruth Christina, the mother of Patricia Smeplass who had been kidnapped ten years ago. Blix begins to suspect that this is not a coincidence and manages to solve the old case, making the girl's father happy.

In my opinion, the second volume of the writing duo was much more interesting and engaging than the first. Sensational threads have been suppressed, there is no psychopathic killer, and ordinary life matters or failures that can lead to a tragedy. It was the human aspect of history that was most appealing here - the father's despair, the mother's addiction, the corpse of a child found years later (shocking description). The story was multi-threaded, just like the investigation. The fate of the hotel cleaner was interesting, as she unluckily discovered the secret of one of the guests and it seemed that she managed to escape ... In addition, both writers deal with the plot of terrorist attacks in an interesting way - this is where the main thread of the investigation turns.

The writing duo is doing better and better

After my initial doubts about the writing duo, I liked the second volume very much. There were also my favorite elements of Horst's work, i.e. the arduous and often dead-ended investigation, a list of names and appearing characters, a certain dose of drama. The plot is constructed efficiently and all the threads connect neatly. In addition, I'm glad that the events are happening in the New Year's Eve time - I like when reality intertwines with a book, although of course I hope that the beginning of 2022 will not be as dramatic as in the novel. I strongly recommend the book!

My rating: 7/10

 

Authors: Thomas Enger, Jørn Lier Horst

Title: Smoke Screen

Publishing House: ISIS Audio

Read by: James Lailey

Duration: 10 h 1 min

Genre: crime fiction

Jørn Lier Horst, Thomas Enger, Punkt zero (Nullpunkt)

William Wisting zniknął, na jego miejscu pojawił się Alexander Blix. Nieco młodszy śledczy również ma córkę, ale nie jest ona dziennikarką śledczą, za to bierze udział w norweskim reality show. Zamiast Liny Wisting mamy jednak Emmę Ramm, blogerkę, która szybko odnajduje się w dziennikarstwie śledczym. Czy pisarki duet Horst – Enger będzie się cieszył równie wielką sympatią widzów co saga o komisarzu Wistingu? Ma spore szanse.

Morderca rozpoczyna odliczanie

Punkt zero to pierwszy tom pisarskiego duetu Horst-Enger. Słynna norweska biegaczka Sonja Nordstrøm wydaje swoją biografię Wieczna jedynka, ale w dniu premiery znika bez śladu. Śledczy szybko dochodzą do wniosku, że została porwana, ale kolejne tropy w śledztwie prowadzą jedynie do kolejnych zaginionych. W miarę jak pojawiają się coraz to nowe ciała, młoda blogerka Emma Ramm dochodzi do wniosku, że poszukiwany przestępca rozpoczął odliczanie, i to aż od 10 do zera. W sumie aż 11 morderstw popełnionych przez jednego psychopatycznego mordercę. Fabuła przypominała nieco scenariusz filmu Siedem, choć to jeden z moich absolutnych faworytów i ulubieńców, a książce brakowało podobnej głębi i klimatu.

Co zmienia perspektywa drugiego pisarza

Wielką siłą prozy Horsta jest mocne rozwinięcie. Pierwszy rozdział przyprawia czytelnika o ciarki (tak jak zwłaszcza w tomie Zamknięte po sezonie), jest mocny i powoduje natychmiastowe i całkowite zanurzenie w fabule. W Punkcie zero początek nie był dla mnie aż tak spektakularny, brakowało misternie budowanego nastroju niczym z powieści noir, tak charakterystycznego dla prozy Horsta. Czułam się zaciekawiona, ale nie pochłonięta. Samotnie piszący Horst jest naprawdę mistrzem budowania napięcia, drobiazgowego przedstawiania szczegółów, pewnej śledczej dyskrecji. Pisarski duet Horst-Enger przechyla się zdecydowanie w stronę sensacji.

Z nowych rozwiązań fabularnych, które zdecydowanie mi się podobały, pojawiły się ślepe tropy, prowadzące donikąd, gdzie frustracja śledczych znajdowała swoje odbicie w wywiedzionych w pole czytelnikach. Bardzo ciekawy zabieg. Akcja toczy się wartko, a jakakolwiek przerwa w lekturze powoduje niepokój i ponowne sięgnięcie po książkę. Rozdziały są krótkie i jest ich równo 100, plus wstęp i epilog, naprawdę sporo jest dialogów, więc 450 stron czyta się w dwa wieczory.

Siłą książek Horsta były pogłębione postaci komisarza Wistinga i jego córki Liny, dwutorowość śledztwa i ich życia prywatnego. Przede wszystkim, wbrew ogromnej ilości pracy, Wisting miał życie prywatne. Blix go nie ma, więc w książce pozostaje nieco blady. Poznajemy go w momencie przeprowadzania jednej z pierwszych akcji, znanej później jako tragedia z Teisen, wiemy, że jest rozwiedziony i ma jedną córkę, z którą ma słaby kontakt, ale poza tym pozostaje przezroczysty. Morderca też pozostaje bezbarwny i mało przekonujący. Chyba część magii zniknęła w szybkim tempie akcji i błyskawicznie następujących po sobie morderstwach. W sumie 11 trupów na 450 stronach – to calkiem sporo bieganiny, strzelaniny, otruć, podpaleń, uduszeń, etc. Głębia nieco znika na rzecz szybkości, ze stratą dla literatury.

Nie zmienia to faktu, że książkę czyta się naprawdę znakomicie. Z pewnością kolejne książki pisarskiego duetu (a na luty 2021 jest ich już w sumie trzy) przyciągną prawdziwe rzesze czytelników. Moje serce zostało jednak z komisarzem Wistingiem.

 

Moja ocena: 6/10. 

Jørn Lier Horst, Thomas Enger, Punkt zero

Wydawnictwo Smak słowa

Sopot 2020

Tłumaczenie: Milena Skoczko

Liczba stron: 442

ISBN: 978-83-66420-04-5

Gatunek: kryminał/sensacja

 

William Wisting has disappeared, and Alexander Blix has taken his place. A slightly younger investigator also has a daughter, who is not an investigative journalist, but takes part in a Norwegian reality show. Instead of Lina Wisting, however, we have Emma Ramm, a blogger who quickly finds herself in investigative journalism. Will the Horst-Enger duo enjoy as much audience sympathy as the saga of Commissioner Wisting? They stand a good chance.

The countdown begins

Point Zero is the first volume of the Horst-Enger writing duet. The famous Norwegian runner Sonja Nordstrøm releases her biography The Eternal One, but on the day of its premiere she disappears without a trace. Investigators quickly come to the conclusion that she has been kidnapped, but subsequent leads in the investigation only lead to more missing persons. As new bodies emerge, young blogger Emma Ramm comes to the conclusion that the wanted criminal has started the countdown, all the way from 10 to zero. In total, as many as 11 murders committed by one psychopathic murderer. The plot resembled the script of the movie Seven, although in comparison the book lacked a similar depth and atmosphere.

The perspective of the second writer

The great strength of Horst's prose is its strong opening. The first chapter gives the reader shudders (as especially in the volume Closed for Winter), it is strong and provides an immediate and complete immersion in the plot. In Point Zero, the beginning was not that spectacular for me, it lacked the intricately built atmosphere of a noir novel, so characteristic of Horst's prose. I felt curious but not absorbed. The freelance Horst is truly a master of building tension, meticulous detailing, a certain investigative discretion. The writing duet Horst-Enger is definitely leaning towards sensation.

From the new fictional solutions, which I definitely liked, there were blind leads, where the frustration of the investigators was reflected in the disappointment of the readers. A very interesting procedure. The action is fast-paced, and any break in reading causes anxiety and makes me reach for the book again. The chapters are short and there are 100 of them, plus the introduction and epilogue, there is a lot of dialogue, so 450 pages suffice for two evenings.

The strength of Horst's books were the in-depth figures of Commissioner Wisting and his daughter Lina, the double-track of the investigation and their private lives. First of all, despite a huge amount of work, Wisting had a private life. Blix hasn’t any, so he remains a bit pale in the book. We meet him at the time of one of the first actions, later known as the Teisen tragedy, we know that he is divorced and has one daughter with whom he has poor contact, but otherwise the main character remains transparent. The murderer also remains colorless and unconvincing. Perhaps some of the magic disappeared in the rapid pace of action and speedy succession of murders. A total of 11 dead bodies on 450 pages - that's quite a lot of hustle and bustle, shootings, poisonings, arson, suffocation, etc. The depth is somewhat lost in favor of speed, to the detriment of literature.

It does not change the fact that the book is really great to read. Certainly, the next books by the writing duet (and by February 2021 there are already three of them in total) will attract a real mass of readers. But my heart stayed with Commissioner Wisting.

 

My rating: 6/10.

Authors: Jørn Lier Horst, Thomas Enger

Title: Point Zero (not translated to English as of May 2021)

Publishing House: Smak słowa

Sopot 2020

Translation: Milena Skoczko

Number of pages: 442

ISBN: 978-83-66420-04-5

Genre: crime story / sensation